غرق میشیم تو روزمرگی
اصن حواسمون ب هیچی نیست
همینجوری روزها پشت سرهم ..... ما میچرخیم دور خودمون
ی پیله با افکارمون دور خودمون متنیم و غرق اون میشیم
مث ادمای دوروبرمون....
غرق تجملات دنیا....
دیگه متفاوت نگاه کردنو از یاد میبریم......
لبخند خــــدا و رضایت ش
یادمون میره خیلی حرفهامون ازجنس غیبته و تهمت و ناسزا و.....
همش گناه...
از دست کسی دلخوریم ...... پشت سرش حرف میزنیم و خودمونو اروم میکنیم
شوخی میکنیم ازجنس گناه
تیکه متلک حرفهای کوچولو ....
دیگه مث قبلنا ب جز جز حرفهامون دقیق نمیشیم
ولی ی جاااایی دیگه میبریم
ی چی کم داریم
این بار دیگه اجبار نیست .....
انتخابه
میریم س
برچسب: اندکی,تعقل,
نویسنده: مانی رحمانی
تاريخ: شنبه
28 مرداد
1396 ساعت: 23:39